Abdijroute

In 2018 kochten Monique (74) en Will (71) allebei een Santos e-bike. Daar fietsten ze al 22.000 kilometers mee, dwars door Frankrijk. Voorbije zomer trokken ze op ontdekking uit in België. Op tien dagen tijd fietsten ze een mooi deel van de Abdijenfietsroute: van dorp naar stad, van abdij tot abdij.

Belgische Abdijenfietsroute

Will: ‘We lazen voor het eerst over de Abdijenfietsroute in het fietsmagazine ‘Op Weg’. Een veelbelovende culturele fietsroute van meer dan 1.600 kilometer langs 32 Belgische abdijen. Dat leek ons wel iets. We konden zelfs vertrekken van thuis uit, in Hombeek bij Mechelen.’

‘We bereidden onze tocht grondig voor en boekten alle overnachtingen voor onderweg. Ons plan was om de twee dagen een dag te stoppen, zodat we de streek in alle rust konden verkennen. In totaal fietsten we zo’n 700 kilometer langs de route, ter plaatse deden we er telkens nog eens 40 kilometer bij.’

Trappistenbier

‘Toen we door Frankrijk fietsten, degusteerden we de Franse wijnen. Hier in België genoten we van lekker trappistenbier. We mogen een beetje chauvinist zijn hé. Zo proefde ik in onze eerste B&B in Oudenaarde een blonde Ename: verrassend lekker abdijbier!’

‘Bierliefhebbers die de route fietsen, raad ik trouwens aan even halt te houden in Poperinge. Daar heb je het Hopmuseum waar je alles leert over hoe bier gemaakt wordt. Er staan maar liefst 2.300 verschillende biersoorten tentoongesteld!’

Vijf provincies

‘Van Hombeek fietsten we via Affligem naar Oudenaarde. Daarna leidde de route ons naar de abdij van Steenbrugge. We trokken West-Vlaanderen zuidwaarts door, tot de beroemde abdij van Westvleteren. Via het oorlogsstadje Ieper draaiden we door naar Kortrijk.’

‘Van daaruit ging het verder naar Celles, Ath en Soignies. Daar trokken we in noordelijke richting weer huiswaarts, dwars door Waals-Brabant naar Chaumont, dan het bos door met de mooi gerenoveerde abdij in Oud-Heverlee, en via de Leuvensevaart weer tot Mechelen.’ 

Fietsknooppunten

‘De volledige route kan je fietsen via fietsknooppunten. Die voerde ons langs mooie landelijke wegen van verrassing naar verrassing. Je hebt de vele abdijen natuurlijk: sommige bestaan nog, andere zijn vervallen tot ruïne, nog andere zijn gerenoveerd tot hotel. Er zijn ook de typische dorpscafeetjes, elk met hun verhaal. We ontdekten tot onze verrassing ook veel grote landerijen en zelfs een heleboel kastelen in Oost- en West-Vlaanderen!’

‘In Vlaanderen is het knooppuntennetwerk goed uitgewerkt. Maar ook in het Waalse deel konden we de cijfertjes blijven volgen, dat hadden we niet verwacht. Slechts af en toe ontbrak een bordje, wellicht omdat een dikke traktor op zo’n smal baantje ooit een paaltje omverreed. De route trekt voornamelijk door veel landbouwgebied.’

Emoties in Celles

‘Plots kwamen we terecht in Pottes, bij Celles. Een regio waar de tijd lijkt stil te staan. Het toeval wil dat dit het geboortedorp was van de inmiddels overleden echtgenoot van mijn vrouw Monique. We wilden er ooit eens naartoe, zeiden we, en waren er plots zonder dat we het wisten. Dat was wel emotioneel.’

‘Ook de B&B waar we logeerden, ‘Les secrets de la vie’, heeft een bijzonder verhaal. Sandra, die de zaak startte, overleed op jonge leeftijd aan een slepende ziekte. Haar laatste wens was de B&B, haar levenswerk, verder te zetten en dat heeft haar man Bono ook gedaan. Het is een prachtig logeeradres, een dikke aanrader’.

Een goede gemoedsrust

‘Wat maakte onze tocht zo aangenaam? Het goede weer natuurlijk, leuke adresjes, heldere signalisatie en de vele verrassingen langs de weg. Al die vierkantshoeves, de plaatselijke dorpscafés, een goed trappistenbier, de vriendelijke mensen die je overal tegenkomt … Dat maakt het echt genieten.’

‘Ons fietsavontuur deed ons goed na de hele coronapandemie en de moeilijke tijden die erop volgden. Fietsen is goed voor de gemoedsrust. Je fiets moet natuurlijk wel degelijk zijn: we zijn jonge zeventigers, dan is veiligheid eens zo belangrijk. Onze Santossen zijn gelukkig tiptop in orde, daar konden we dus 100% op vertrouwen.’